Writings Without Borders

Essays

آنها مانند ما درد را احساس نمی‌کنند

وقتی ملت ایران چندین دهه تحریم وحشتناک غرب را تحمل می‌کند، بمباران را تاب می‌آورد، با تورم سرسام‌ آور زندگی می‌کند، ارزش پول ملی‌ اش فرو می‌ریزد و بیمارانش از دسترسی به داروهای حیاتی محروم می‌شوند، اما همچنان از تولید نتیجه سیاسی مطلوب واشنگتن سر باز می‌زند، طبقه مفسران از خود نمی‌پرسد این مقاومت چه معنایی دارد.
نمی‌پرسد چه تجربه تاریخی، چه حافظه جمعی یا چه اراده سیاسی پشت آن ایستاده است. در عوض پرسش دیگری مطرح می‌شود: این مردم از نظر زیستی چه تفاوتی با دیگران دارند؟

ناتوانی در شکستن ارادۀ ملی یک کشور، به مدرکی برای متفاوت بودن آن ملت تبدیل می‌شود. پایداری برای کسب آزادی در تعیین سرنوشت خود به بیماری بدل می‌شود. استقامت در مقابل دیکته های قدرت را به اختلال فکری و جسمی همانند می کنند. و امتناع از تسلیم شدن، نه نشانه کرامت، بلکه نشانه نوعی ناهنجاری معرفی می‌شود.

Essays

They Don’t Feel It Like We Do

This essay argues that The High Iranian Pain Threshold is not a neutral analytical tool but a racial doctrine with a documented history, a recognizable function, and a known destination. It tests that claim against comparable cases — Ukraine, Israel — and finds the framing applied exclusively where race and political expediency permit it. And it traces the operational logic the doctrine produces: a self-perpetuating cycle in which the failure of coercion becomes the justification for more coercion, with no stopping point short of a people’s physical elimination or total cultural surrender.

Essays

The World’s Busiest Natural Reserve Has Never Charged Admission. Let’s Pay Now.

Before Iran began charging for the Strait of Hormuz, the Strait of Hormuz was charging Iran — and no one was paying… Iran’s parliament has passed legislation imposing transit fees of up to $2 million per vessel — payment in Chinese yuan or cryptocurrency, enforced by IRGC escort through a controlled corridor near Larak Island. Tehran frames this as sovereign revenue. International maritime law calls it illegal. Both may be missing the point.

Essays

خلاصۀ مقالۀ چین در انتظار است و می‌نگرد، در حالی که آمریکا با همه ببرهایش گلاویز شده است

متحدان سنتی واشنگتن نیز دیگر صف‌های یکپارچه‌ای ندارند. رهبران فرانسه، بریتانیا، کانادا و آلمان یکی پس از دیگری راهی پکن شده‌اند — نه از سر عشق به چین، بلکه از سر محاسبه سرد اقتصادی و کاهش وابستگی به واشنگتنی که دیگر قابل اتکا نیست. در ظاهر هنوز در کنار آمریکا ایستاده‌اند، اما در عمل دارند راه فرار خود را هموار می‌سازند. این ریاکاری حساب‌شده‌ای است که نشان می‌دهد اعتماد به رهبری آمریکا تا چه عمقی فرسوده شده است

Essays

Obliteration as Strategy: The Political Economy of the US-Israeli War on Iran

…André Gunder Frank gave the argument its sharpest formulation. Frank rejected the notion that poor countries were simply behind and would eventually catch up. Instead, he argued that underdevelopment is not a starting condition but a produced one — that the wealth of the core is not merely correlated with the poverty of the periphery but generated by it. Applied to Iran, his logic is merciless: a self-sufficient Iran is not just inconvenient for Washington — it is structurally incompatible with the system Washington manages. The destruction of its entire industrial base — down to its technical colleges and engineering universities, the very institutions that would rebuild what the bombs unmake — is not a side effect of the campaign but a mandate: the center’s supremacy cannot be maintained so long as the periphery retains the human and material capacity to challenge it (Frank, 1967)…